Profil de Niput<<<<Welcome To My World>...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
<<<<Welcome To My World>>>> |
||||||
|
18 octobre คนรักที่ใช่... เมื่อไหร่จะมา? การมองหาความรักก็เหมือนกับการที่เราพยายามมองหาดาวตก
ถ้าคนๆ นั้นไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นคนที่เรารัก เราก็ไม่มีทางได้เจอ ถ้าเกิดคำถามว่า “ เราจะได้เจอเขาเมื่อไร?” บางที ... การตั้งคำถามนี้ก็อาจทำให้เสียเวลา ( และค่าคำนวณสถิติของหมอดู) เปล่าๆ เพราะ สิ่งเดียวที่จะฟันธงได้ว่าคุณจะรักใครหรือไม่ ก็คือหัวใจของคุณเองนั่นแหละ เช่นเดียวกับตราบที่หัวใจ เจอใครคนนั้นแล้ว คุณจะได้บอกกับเขาอย่างเต็มปากเต็มคำว่า
เอาของเค้ามีอีกทีหนึ่ง ชอบมาก ๆ เลย 24 juillet Project this call "Future"First Floor
Concept: Coffee Shop, Cafe, Bekery Shop,Internet Cafe
Description: Coming
Outline: Coming
Second Floor
Concept: Coming
Description: Coming
Outline: Coming
Third Floor
Concept: Coming
Description: Coming
Outline: Coming
Problem:Partner And Money
Aim: Success in my Life
29 avril สิ่ง ๆ หนึ่งที่เรียกว่า....หัวใจหัวใจ
"หัวใจ" ในความหมายของผม สิ่งนี้ไม่ไช่อวัยวะหนึ่งในร่างกายนะครับ สิ่งนี้เป็นที่ซึ่งเก็บสิ่งต่าง ๆ
อีกมากมายใว้ข้างใน ทั้งความรัก ความห่วงใย ความคิดถึง สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ล้วนเก็บใว้ในหัวใจ
ไช่ล่ะ ที่พูดมาทั้งหมด มันเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน จับต้องไม่ได้ แต่ผมเชื่อแน่ ๆ ว่าทุกคนย่อมรู้สึกได้
หวังว่าทุกคนคงจะมีหัวใจกันนะครับ มันอาจจะเป็นเสมือนกับจิตวิญญานของเราเลยก็ได้นะ
"อันชนใด ไม่มี ดนตรีกาล ในสันดาน เป็นคน ชอบกลนัก...
อีกชนใด ฟังดนตรี ไม่มีเพราะ เขานั้นเหมาะ คิดขบถ อัปลักษณ์..."
ประโยคนี้มันก็เหมือนกันกับความหัวใจนั่นแหล่ะ ลองคิดดูนะครับ คุณเป็นคนประเภทนี้หรือเปล่า
ถ้าเป็นช่วยกรุณาตามหามันด้วยนะครับ ด้วยรักและหวังดี
เรามาต่อกันด้วยเรื่องของหัวใจต่อนะครับเมื่อพูดมาขนาดนี้แล้ว หลายคนอาจจะตั้งคำถามขึ้นมาว่า
มันสำคัญหรือเปล่า? หรือว่ามันใช้ยังไง? (บางคนก็คงไม่ถามอะนะเพราะว่ารู้อยู่แล้ว)
แต่ในมุมมองของผู้ชายคนนี้มันสำคัญสำหรับผมมากมาย สัดส่วนของหัวใจสำหรับสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ภายใน
ผมคิดว่าความรักมันมากมายนักเกินกว่าครึ่งของหัวใจ ความรักที่ว่ามันเหมือนกับน้ำในบ่อ
เมื่อใช้ไปมันก็ย่อมที่จะหมดเป็นธรรมดาถ้าใช้ไปมากกว่าที่มันเพิ่มขึ้น ทำให้หัวใจที่พองโต
กลายเป็นหัวใจที่เหี่ยวเฉา เมื่อเจอกับเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาแล้วทำให้เราสูญเสียกำลังใจไป
เอ๊ะนี่เราชักจะพูดเรื่องที่น่าจะเข้าใจง่าย ๆ ให้เป็นเรื่องที่เข้าใจยากซะแล้วสิ
เอาเป็นว่า หัวใจก็คือความรู้สึกดี ๆ ก็แล้วกันนะ ทั้งความรัก ความห่วงใย ความคิดถึง
สิ่งเหล่านี้ย่อมเป็นความรู้สึกที่ดี ๆ ทั้งนั้นเลย ก็อยากจะให้ทุกคนมีหัวใจที่เต็มไปด้วย
ความรู้สึกดี ๆ ต่อคนรอบข้าง และ ความรู้สึกดี ๆ ที่คนรอบข้างมอบให้เรานะครับ
คำตอบของความคิดถึงการที่เรา อยู่ใกล้กับอะไรมากเกินไป . . . เหมือนเสียงของหัวใจ . . . บางครั้ง เมื่อเรารักใครสักคน ให้เราสามารถค้นพบคำตอบ เหล่านั้นได้ 28 mars ปัดฝุ่น ๆ กวาดสเปซ ๆ เย้นานแล้วสินะเนี่ยที่เราไม่ได้อัพ Space ของเราเลยจะครบปีแล้ว วันนี้ก็เลยอัพซะหน่อย รู้สึกว่า 1 ปีที่ผ่านมาจะไม่ค่อยมีใครได้เข้ามาดูซักเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนว่าอาทิตย์หนึ่งจะมีคนดูอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใครล่ะนะ ยังไงก็ขอขอบคุณ ๆ ที่เข้ามาดูนะครับ หลังจากนี้ไปคงจะได้อัพบ่อยขึ้นล่ะนะ หรือเปล่า? ก่อนอื่นปัดฝั่นกวาดถู ๆ ซะก่อนรู้สึกว่าฝุ่นจับหนาเลยทีเดียวเชียว เมื่อก่อน Space แห่งนี้เคยเป็น World of Love แล้วก็ได้เปลี่ยนเป็น My Wolrd เป็น version 2 แต่ต่อไปจากนี้ คิดว่าคงเปลี่ยนเป้น Memory World ซะแล้วล่ะมั้งหลังจากที่ผ่านอะไรหลาย ๆ อย่างมามากมายเหลือกเกิน จากที่ยังเป็นเด็กผ่านมาเป็นวัยรุ่น จนตอนนี้จะก้าวขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่จะจบการศึกษาออกไปทำงานแล้ว คิดย้อนกลับไปแล้วก็น่าใจหาย ว่าเวลามันช่างผ่านไปเร็วเสียเหลือเกิน งี้แหล่ะนะแก่แล้วก็มักจะพูดแบบนี้ ส่วนของวันนี้ก็คงไม่มีอะไรมากมายนัก ก็บ่น ๆ ตามประสาคนไม่ได้อัพมานานแล้ว ได้แต่กวาดถู ๆ ซักพัก ถ้าความคิดลื่นไหล เดี๋ยวได้เจอกันอีกบ่อย ๆ แน่ ตอนนี้ก็รอกันไปก่อนน้า แล้วเจอกันใหม่จ้า
ปล. อยากฟังเรื่องราวอะไร ประมาณไหนก็ลองเม้น ๆ กันได้นะ ถ้าเล่าได้เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
นิค 30 avril ลอง...รู้...ลอง...รู้...
เมื่ออยากรู้ก็ต้องลอง เมื่อได้ลองก็จะรู้
เมื่ออยากรู้จักความรัก ก็ต้องลองที่จะรัก
แม้ความรัก จะมีผิดหวัง และสมหวังบ้าง
แต่คนเราก็อยาก ที่จะมีความรัก
ความรักไม่ไช่สิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต(หรือเปล่า)
เราขาดความรักได้ แต่เราไม่สามารถขาดอากาศได้
แต่เรา ก็ไม่อยากขาดรักเช่นกัน
เมื่อได้ลองรัก...
เราอาจจะผิดหวัง แต่อย่างน้อย
ก็ถือว่าเราได้ลองรัก
เมื่อได้รัก...
ความรักอาจสวยงาม
จนเราลืมตัวได้
ความรักสามารถทำให้คนเราแข็งแกร่งขึ้น
หรือ...
อาจทำให้เราออนแอลงได้เช่นกัน
จงเรียนรู้ที่จะรัก เพื่อใช้ความรัก ทำให้เราเข็มแข็งขึ้น
อย่างน้อย...ก็ถือซะว่า เราก็ได้รักเช่นกัน
...ขอให้ทุกคนสมหวังในความรัก...
จากคนมีรัก 25 avril ความรักกับความผูกพันความรักกับความผูกพัน
เนื้อความ ความรัก..กับ ความผูกพัน หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ ... รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. หิว .. แต่อยากรอ คือ .. รัก รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ .... รัก รู้สึกว่า .. อยากใช้เวล! าด้วยกัน คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ .... ผูกพัน ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน หวงและห่วงหวงและห่วง
"หวง" คือ การทำให้ตัวคุณเองมีความสุข
"ห่วง" คือ การทำให้คนที่คุณรักมีความสุข "หวง" คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยกาย "ห่วง" คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยใจ "หวง" คือ การเห็นแก่ตัว "ห่วง" คือ การเสียสละ "หวง" คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของคุณ "ห่วง" คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของเขา "หวง" คือ ประโยคคำสั่ง "ห่วง" คือ ประโยคขอร้อง "หวง" คือ คุณรักเขาและต้องการให้เขารักคุณ "ห่วง" คือ คุณรักเขาแต่ไม่ต้องการให้เขารักคุณ "หวง" คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความทุกข์ใจ "ห่วง" คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความสุขใจ "หวง" คือ การทำสิ่งที่ไร้สาระเพื่อให้เขาต้องอยู่กับคุณ "ห่วง" คือ การทำสิ่งมีสาระที่ไม่ต้องการให้เขาอยู่กับคุณ "หวง" คือ การออกไปเต้นแร้งเต้นกา "ห่วง" คือ การอยู่เฉยๆ นั่งมองเพียงเงียบๆ "หวง" คือ การบังคับขู่เข็ญโดยเขาไม่เต็มใจ "ห่วง" คือ การปล่อยให้เขาได้ทำในสิ่งที่เขาพอใจ "หวง" คือ ความรักที่จอมปลอม "ห่วง" คือ ความรักแท้จริง และ............ "หวง" คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขารักคุณ "ห่วง" คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขาไม่รักคุณ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่าความรักก็เหมือนน้ำเปล่า
ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า.. ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ...ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... บางครั้งเราก็ต้องการมากแต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า … มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร ... แต่มันกลับมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ... ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง เหมือนกับน้ำเปล่า คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ อย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น ถ้ามันเป็นรักแท้ ….. แม้น้ำเปล่า จะซาบซ่า ไม่เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม แม้น้ำเปล่าจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง แต่น้ำเปล่า มันแทบไม่มีผลข้างเคียงเลย มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใด ๆ น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ เหมือนกับรักแท้ … คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์ เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด ขวบปีของความรักมกราคม : คนสวนดีใจจนหน้าบาน เมื่อเห็นกุหลาบเต่งตูมอยู่บนต้น “เธอจะต้องเป็นกุหลาบที่สวยแน่ๆ” “จ้ะ...คนสวน ฉันจะเป็นกุหลาบที่สวย แต่ความสวยของฉัน เกิดจากความรักของท่าน” “จริงหรือ” “จริงสิ...ต่อให้ชาติพันธุ์ของฉันงดงามเท่าใด ก็หาสวยงามได้ไม่ หากปราศจาก...ความรัก” “ใช่...ความรักสวยงามเสมอ” คนสวนว่า “และความรักที่ผลักดันให้ใครสักคนรู้จักฟูมฟัก จึงจะเป็นความรักที่ให้ดอกผลที่สวยงามยิ่ง” ทั้งคู่หัวเราะอย่างเป็นสุข กุมภาพันธ์ : สาวน้อยดีใจจนหน้าบาน เมื่อชายคนรักยื่นดอกกุหลาบช่อใหญ่ให้ “เป็นกุหลาบที่สวยมากๆ” เธอว่า “เป็นดอกกุหลาบจากความรักของผม” “จริงหรือคะ...ต้องแพงมากแน่ๆ ที่จริงไม่จำเป็นต้องลงทุนขนาดนี้ก็ได้ สิ้นเปลืองเปล่าๆ” “เพื่อความรักของเรา เพื่อให้คุณแน่ใจในรักของเรา” “ฉันแน่ใจในค่าของความรัก และหากคุณแน่ใจในรักนั้น มันก็สูงค่ามาก” กุหลาบจึงกระซิบกับคู่หนุ่มสาวอย่างแผ่วเบาว่า “ฉันคงเป็นดอกไม้ไร้ค่า ถ้าเธอทั้งสองไม่รู้จักความรัก ความรักมากค่าและมีราคาเพราะคนสองคน!!” หนุ่มสาวสองคนจึงยิ้มให้กันอย่างอบอุ่น มีนาคม : เด็กหญิงเอ่ยถามคนสวนด้วยความสงสัยว่า “ทำไมกุหลาบดอกเดิมถึงโรยไป และมีดอกใหม่มาแทนที่เล่าคะ” คนสวนยิ้มน้อยๆ ถามเด็กหญิงด้วยความเอ็นดูว่า “เมื่อเสื้อผ้าหนูเก่า คุณแม่ทำอย่างไรกับชุดๆ นั้นเล่าจ๊ะ” “คุณแม่ก็เปลี่ยนใหม่ให้หนู และมอบชุดนั้นให้แก่น้องของหนู หรือเด็กคนอื่นๆ ต่อไป” “ใช่แล้วจ๊ะ กุหลาบก็เช่นกัน เมื่อดอกเก่าพลันร่วงโรย ดอกใหม่ก็เบ่งบานแทนที่ กุหลาบรักโลกใบนี้เหมือนแม่รักหนู กุหลาบอยากให้โลกสดสวย จึงเปลี่ยนดอกใหม่ๆ ให้แก่โลก ส่วนดอกเก่าๆ ก็ผลัดกลีบสู่ดิน กลายเป็นปุ๋ยบำรุงดิน และดินก็บำรุงต้นของกุหลาบอีกที หนูจึงควรยินดีกับชุดใหม่ๆ และรักในชุดเก่าๆ ที่จะได้ส่งทอดต่อๆ กันไปด้วยความรักนะจ๊ะ” เด็กน้อยผลิยิ้มทันใด ทั้งในดวงตาและดวงหน้า เธอหยิบกลีบกุหลาบที่ร่วงอยู่โคนต้นขึ้นมาด้วยความรัก เมษายน : หญิงสาวเพ่งมองกุหลาบในแจกัน... “ผิดไหมที่คนตัดเธอมาปักไว้ที่นี่ แทนที่จะได้สวยงามอยู่กับสวน” เธอถาม “อยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน ฉันมีเวลาอันจำกัด” กุหลาบตอบ “แต่เวลาอันจำกัดนั้น เธอจำเป็นต้องถูกตัดฟันมาประดับในห้องนี้หรือ” “มันมีสูตรตายตัวเสียที่ไหน ว่าอะไรคือความจำเป็นหรือไม่จำเป็นของชีวิต อะไรที่เราต้องการ เราก็เรียกมันว่าความจำเป็นอย่างนั้นหรือ อะไรที่เราไม่ต้องการ เราก็เรียกมันว่าความไม่จำเป็นอย่างนั้นหรือ โลกจะเป็นเช่นที่ทุกคนต้องการได้อย่างไร โลกอยู่ได้เพราะทุกสิ่งล้วนพึ่งพิงอิงอาศัยต่อกัน การให้และรับนั้น จึงสำคัญเท่าเทียม และคือความจำเป็น” กุหลาบดีใจที่ได้ให้ความงามความสดชื่นในทุกๆ ที่ และสิ่งนี้ “จำเป็น” แก่ใจของเธอ. พฤษภาคม : ชายหนุ่มส่งบทกวีให้หญิงสาว... “The red rose whispers of passion, And the white rose breathes of love; O, the red rose is a falcon, And the white rose is a dove. But I send you a cream-white rosebud With a flush on its petal tips; For the love that is purest and sweetest Has a kiss of desire on the tips. กุหลาบแดงกระซิบเสียงแห่งกิเลส และกุหลาบขาวผ่อนลมหายใจแห่งความรัก โอ...กุหลาบสีแดงคือเหยี่ยว และกุหลาบสีขาวคือพิราบ แต่ฉันขอส่งกุหลาบตูมสีขาวให้เธอ พร้อมด้วยรอยแดงเรื่อตรงปลายกลีบ เพราะความรักที่บริสุทธิ์และหวานซึ้งที่สุด ย่อมมีรอยจุมพิตของความปรารถนาอยู่บนริมฝีปาก” หญิงสาวอ่านบทกวี แล้วมีสีแดงเรื่อระบายบนแก้มขาว... มิถุนายน : กุหลาบบอกกับคนสวนว่า “อย่าได้ถอนหญ้าที่ห่มคลุมต้นฉันอยู่เลย” คนสวนรับคำอย่างงงๆ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดกุหลาบจึงเกิดเมตตาเจ้าวัชพืช คืนหนึ่ง...พายุฝนซัดกระหน่ำ ฝนตกหนักตลอดทั้งคืน รุ่งเช้า...คนสวนสลดหดหู่ ดอกไม้ทุกต้นที่เขาถอนหญ้าพรวนดินให้เมื่อวาน หมอบฟุบอยู่กับพื้น กลีบดอกพรูพร่างกระจัดกระจายอยู่บนพื้นดินแฉะ กุหลาบต้นเดียวเท่านั้นที่ยังชูดอกงาม พงหญ้าที่ห่มคลุมมัน ฟุบอยู่กับดิน “บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าน่าเกลียดน่าชัง หาความงามมิได้ ก็มีความหมายและความงามในแบบของมัน” กรกฎาคม : หญิงสาวกำก้านกุหลาบมั่นไว้ในมือ... หยาดน้ำตาหล่นพราวอาบสองพวงแก้ม แววตาของเธอสับสนและชอกช้ำ อีกมือหนึ่งของเธอบรรจงปลิดกลีบกุหลาบทีละกลีบ...ทีละกลีบ รัก-ไม่รัก-รัก-ไม่รัก-รัก-ไม่รัก-รัก-ไม่รัก-รัก-ไม่รัก..... กุหลาบทอดถอนใจ เอ่ยถามกับใจของหญิงสาวว่า “เธอรู้ไหม ฉันมีกลีบดอกที่จำกัด” “จะสำคัญอะไร ฉันต้องการคำทำนายของเธอเพื่อตัดสินใจเท่านั้น” “สำคัญสิ” กุหลาบว่า “ฉันมีจำนวนกลีบดอกที่จำกัด ไม่อาจทำนายความรักของเธอได้หรอก ต่อให้กลีบสุดท้ายของฉันบอกว่ารัก หากใจเธอทั้งสองคนมิได้ลงเอยด้วยรักเหมือนกันทั้งคู่ ความรักของเธอก็คงเป็นไปไม่ได้ ...ฉันมีกลีบดอกในจำนวนจำกัด หากแต่ความรักนั้นมิได้มีขีดจำกัด เธอจะรักกันมากน้อยเพียงใดก็ย่อมได้ เช่นนั้นแล้ว เธอควรนับความมากน้อยของรักในใจ มากกว่ากลีบกุหลาบอย่างฉัน” สิงหาคม : คนสวนเอ่ยถามดอกกุหลาบว่า “เธอน้อยใจหรือไม่ ที่ใครต่อใครหันไปสนใจดอกมะลิในเดือนนี้ เพราะมะลิเป็นดอกไม้ของวันแม่” กุหลาบตอบว่า “ฉันจะต้องน้อยใจไปไยเล่า” “ไม่น้อยใจหรือ ก็ในเมื่อเธอเป็นสัญลักษณ์ของความรัก” คนสวนย้อนถาม กุหลาบเอ่ยว่า “คนสวนจ๋า ความรักที่แท้ก็คือความรัก มิอาจมีสัญลักษณ์ มิอาจทำเครื่องหมายใดๆ ลงไป มิอาจใช้อะไรยืนยันได้ นอกจาก...รัก ...มะลิจะบอกกับแม่ทุกคนได้อย่างไร ว่าลูกของเธอรักเธอจริงแท้แค่ไหน หากร้อยวันพันปีเธอมิเคยได้เห็นหน้าลูกๆ เหล่านี้ เพียงกลับมาหากันปีละครั้ง พร้อมดอกมะลิ นี่น่ะหรือคือความรัก” คนสวนพยักหน้าหงึกหงัก “ก็จริงของเธอ” “ความรักเกิดขึ้นจากใจ อยู่ในจิตวิญญาณ รักต้องสื่อสารกันด้วยรัก และสื่อสารถึงกันได้ตลอดเวลา ไม่ต้องรอคอยเดือนสิงหาฯ ไม่ต้องอาศัยไหว้หวานกุหลาบอย่างฉันหรือมะลิ รักเป็นเรื่องของสามีกับภรรยา เป็นเรื่องของมิตรกับมิตร เป็นเรื่องของแม่กับลูก พ่อกับแม่ พ่อกับลูก หรือมนุษย์ต่อมนุษย์ด้วยกัน ...รักสำคัญที่ใจ...มิใช่ดอกไม้แห่งความรัก” กันยายน : นั่นเป็นวันที่คนสวนปีติที่สุด... ขณะคนสวนกำลังนอนเล่นอยู่บนพรมหญ้า สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นยอดกุหลาบอ่อนๆ ผลิใบเป็นสีแดงระเรื่อ โดยมีใบแก่คอยคุ้มแดดคุ้มฝนให้ กุหลาบดอกใหญ่บานเชิญชวนหมู่แมลงมาดมดอม กุหลาบตูมเต่งซ่อนอยู่หลังกุหลาบดอกบาน ใกล้ๆ กัน...กุหลาบดอกก่อนโรยราแล้ว กุหลาบคือชีวิตเล็กๆ ที่สอนสิ่งซึ่งยิ่งใหญ่ให้คนสวน เขาเหลือบไปมองลูกน้อยของเขาที่กำลังถอนหญ้าอยู่ในแปลงดอกไม้ใกล้ๆ คนคนหนึ่ง...เกิดขึ้น...เติบโต...แก่ชรา แล้ววันหนึ่งก็ตายจากไป เด็กคนหนึ่ง...เติบโตตาม...เรียนรู้ และขยับขึ้นมาทำหน้าที่แทนที่ กุหลาบ...บานแล้วก็โรย ตูมแล้วก็บาน... ดอกหนึ่งกำลังจะโรย ดอกหนึ่งกำลังจะบาน นี่แหละความงดงามของชีวิต นี่แหละความงดงามของ...วันเวลา ตุลาคม : กุหลาบถามคนสวนว่า “คนสวนจ๋า ถ้าระยะนี้ฉันไม่มีดอกเลย คนสวนจะยังคงรักฉันเหมือนเดิมไหม” คนสวนตอบว่า “จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ฉันยังจำความงดงามของเธอได้เสมอ แม้วันนี้เธอไม่มีดอกบาน” ความรัก...แย้มบานอยู่ในหัวใจ และจะงดงามอยู่เสมอ ณ ที่นั้น พฤศจิกายน : หญิงสาววางกุหลาบช่อใหญ่ทิ้งไว้ ผละไปสนใจสิ่งอื่น... ชายหนุ่มคนหนึ่งเพิ่งส่งกุหลาบมาให้เธอ เพื่องอนง้อขอคืนดี... วูบหนึ่ง...เธอดีใจเหลือหลายในชัยชนะแห่งการต่อรอง หลังจากนั้นไม่นาน ชัยชนะที่ว่า...กลับไม่หลงเหลือความหมายใดๆ “แล้วกุหลาบรู้สึกอย่างไรเล่า ที่ถูกทอดทิ้งเหมือนไร้ค่าเช่นนั้น” คนสวนเอ่ยถาม หลังฟังเรื่องเล่าของดอกกุหลาบ “เปล่าเลย...คนสวนที่รัก ฉันมิได้ถูกทอดทิ้ง ความรักและการงอนง้อของชายหนุ่มคนนั้นต่างหากที่ถูกทอดทิ้ง” คนสวนยิ้มน้อยๆ ในดวงตา ฟังกุหลาบกล่าวในที่สุดว่า “ส่วนกุหลาบช่อนั้น มีหญิงชราคนหนึ่งเก็บไปจากเก้าอี้ที่หญิงสาวลืมไว้ วันรุ่งขึ้น...มันอยู่ในแจกันหัวเตียงของชายชราที่นอนป่วย เธอเปิดประตูเข้าไปปลุกเขา เช็ดตัวและป้อนข้าวให้ ก่อนที่ทั้งคู่จะส่งยิ้มให้กุหลาบในแจกัน...ด้วยความรัก” ธันวาคม : วันเดือนปีหมุนวนเปลี่ยนแปลง... แต่ความรักของฉันไม่เคยเปลี่ยน ฉันส่งกุหลาบให้เธอด้วยความรัก มีความรักซ่อนอยู่ราวเกสรของกุหลาบเหล่านี้ ฉันหวังให้เธอมองเห็น...กุหลาบของฉัน, และความรักของฉัน มันอยู่ในดอกเดียวกัน!! |
|
|||||
ถ้ายังไม่ถึงเวลาที่มันจะเกิดเราก็ไม่มีทางได้เจอ
“ ความรัก”
และหัวใจมักจะให้คำตอบบางอย่างแก่เรา 
เมื่อถึงเวลาที่มันอยากตอบเท่านั้น
วันหนึ่งความรักจะเดินเข้ามาสวัสดีกับคุณแน่ๆ 
“ ฉันรอจะเจอเธอตั้งนาน แต่ฉันก็รอด้วยความสุขนะ” 
Envoyer un message privé
S'abonner au flux RSS
Conseiller à un ami
Ajouter à Mon MSN
Ajouter à votre réseau
Inscrivez-vous à des alertes
|
|
